Stichting Pandora Ervaringen Verhalen Persoonlijk ervaringsverhaal over afbouwen slaap- en kalmeringsmiddelen

Persoonlijk ervaringsverhaal over afbouwen slaap- en kalmeringsmiddelen

03 maart 2009
trefwoorden: medicijnen, ervaring, benzodiazepine

Afbouwen omdat de middelen niet meer vergoed worden per 1-1-2009

 

Aanleiding

Vanaf 1 januari 2009 komt de vergoeding van slaapmiddelen en kalmeringsmiddelen (benzodiazepinen en aanverwante middelen) vanuit de basisverzekering te vervallen. Uitzondering wordt gemaakt voor mensen die deze middelen gebruiken omdat er geen goed alternatief bestaat. Slechts drie groepen kunnen nog aanspraak maken op vergoeding, mensen met:

  • Preventieve en aanvalsbehandeling van epilepsie;
  • Angststoornissen, wanneer de behandeling met tenminste twee antidepressiva niet is aangeslagen
  • meervoudige psychiatrische problematiek, waarbij behandeling met hoge doses benzodiazepinen nodig is;
  • verlagen van het bewustzijn van patiënten in de laatste levensfase

 

Al maanden van te voren begonnen met afbouwen

Mary is een bijstandsmoeder die afgelopen jaar begonnen is haar slaap- en kalmeringsmiddelen af te bouwen, in verband met de aankondiging dat deze middelen uit het basispakket zouden worden gehaald. Ze had eigenlijk al een jaar eerder willen stoppen, maar haar toenmalige psychiater waarschuwde toen: ‘dan moeten we wel je Risperdal verhogen.’ Omdat Mary zich daar niet goed bij voelde, besloot ze indertijd door te gaan met de Temazepam die ze dagelijks slikte en Oxazepam die ze incidenteel slikte ‘als het even niet zo lekker ging.’ Haar huidige psychiater staat daar anders tegenover. Daar kan ze ook meer dingen mee bespreken.

 

Van 50mg naar 10 mg Temazepam: maanden van angst en onrust

‘Bij de eerste berichtgeving dat benzo’s, ‘de pammetjes’ per 1/1/09 niet meer vergoed zouden worden, ben ik begonnen met afbouwen van 50mg per 10 mg naar beneden tot een dosis van 10 mg. Ik kreeg veel angsten en onrust, ook onrust in m’n lichaam – dat duurde maanden, nu nog soms. Ik voelde me vreselijk, dacht dat het nooit meer op zou houden. Pas na maanden merkte ik verbetering. Dit had volgens mij niet met achterliggende problemen te maken. Ik geloofde dat ik het aan zou kunnen, want ik had hard aan mezelf gewerkt.

 

Goede achterwacht en netwerk noodzakelijk bij afbouwen

Het afbouwen was voor mij een vreselijk traject, dat veel onrust en twijfel brengt. Het is belangrijk dat je een goede achterwacht hebt wat betreft hulpverlening en netwerk. Ik loop altijd met een extra oxazepam op zak, voor als het niet goed gaat. Dan neem ik de laagste dosis, 2 mg als het me te heftig wordt. Dat doe ik meestal in overleg met de huisarts. Dan ga ik naar ‘m toe en zegt ie of ik het moet doen of niet en raadt me altijd aan om contact op te nemen met m’n psychiater. M’n huisarts brandt zich er niet zelf aan, hij zegt dat ik het centraal moet houden bij de psychiater, de besluitvorming over de medicijnen. Mijn psychiater is er alleen op maandag –de hele dag- en woensdag de halve dag. Soms is hij ergens naar toe. Dan krijg ik eerst de receptioniste, zij geeft de dienstdoende arts door. Die weet weinig van je: ‘ik heb je dossier even doorgekeken’.

 

Afbouwen en sollicitatieplicht lastige combinatie

Op het moment twijfel ik ook wel, waar komt het vandaan dat gevoel? Soms denk ik dat ik rijp ben voor opname. Dat afbouwen gaat niet in je koude kleren zitten. En tegelijkertijd heb je sollicitatieplicht. Dus ik moet dat ook bij de Sociale Dienst uitleggen. Bij Gods gratie gaat die arts er in mee, dat ik me zo rot voel. Ik ben nu soms zo de kluts kwijt, dat is heel onprettig. Ben ik nu gewoon ziek of heeft het te maken met…?

 

Veel en meervoudig medicijngebruik in de psychiatrie

Ik slik 12 jaar psychofarmaca. Drie jaar na de geboorte van m’n zoon ben ik indertijd naar de huisarts gegaan en kreeg benzodiazepinen. We wisten nog niet wat er aan de hand was. Toen ik psychotische aanvallen kreeg, kreeg ik ook Orap en later Risperdal, in combinatie met benzodiazepinen. Ook nog andere medicijnen, die sloegen niet aan. Moeilijk is dat ze bij opname in de psychiatrie en als je weer naar huis gaat, heel veel medicatie geven. Ik was net een zombie toen ik naar huis ging. Er wordt gezegd: ‘neem maar een pilletje, dan kan je er beter tegen, kan je het beter aan.’

Op een gegeven moment zei m’n SVP’er dat dat veel te veel was. Ik gebruik nu dagelijks Temazepam en incidenteel Oxazepam, voor de keren dat ik me niet goed voel. Dat heb ik nodig om er door te komen. Je raakt er aan verslaafd, dat is ook zo.

 

Tip voor afbouwen

Bij het minderen kan je je pilletje halveren of aan de apotheker vragen of die pillen van een (steeds) lagere dosis geeft. Bij Temazepam kan je het niet zelf doen, die kan je niet doorsnijden, dat zijn druppeltjes. Dan moet je aan je psychiater vragen of hij een middel voorschrijft dat bij je past en wat wel doorgesneden kan worden, ook zo dat je bijvoorbeeld per 5 mg kan minderen.

 

In 2009 stuk duurder uit dan voorspeld

Ik heb het niet breed, maar heb me er bij neer gelegd dat ik 10 euro moet betalen, meer zou ik niet kunnen. Toen ik in 2009 voor het eerst naar de apotheek ging, zei de assistente: ‘u weet toch dat u het zelf moet betalen?’ Voor vijftien Temazepam moest ik 8 euro betalen. Ik kreeg voor een week mee. Ik was verleden week te laat met de afspraak en kreeg een vervanger. Ik moet nu m’n eigen psychiater bellen, van hem krijg ik dan een langer recept. Ik heb nog één pilletje, dus moet er nu naar toe. Dat betekent dat ik voor een maand 32 euro kwijt ben. Dat is wel wat anders dan de 10 euro die de overheid en de verzekeraar zeggen dat je kwijt bent. Van m’n andere benzo, Oxazepam weet ik nog niet hoe duur dat wordt, daar heb ik nog van.

 

Hamsteren benzo’s in 2008 betekent dat consequenties pas half 2009 zichtbaar worden

Veel mensen zijn in gaan slaan toen bekend werd dat benzo’s (slaap- en kalmeringsmiddelen) per 1/1/2009 niet meer vergoed zouden worden. Ik ook. Iedere keer kijken of je wat meer kon krijgen. Mijn apotheek gaf voor een maand mee: ‘meer mag niet van de verzekeraar’. Mijn vriendin kreeg voor drie maanden mee. Ik ben al een aantal maanden aan het sparen. Ik denk dat je pas over een half jaar de gevolgen gaat zien van dit besluit, dan zijn de meeste voorraden op van de mensen.

 

Twijfels en gebrek aan informatie

Bij mij schrijft m’n psychiater voor, maar nu stond er ineens op het doosje: ‘huisarts.’ Waarom is dat? Heeft dat met hun vergoeding te maken? Of is het een slordigheidsfoutje? Mijn huisarts schrijft nooit voor. Ik zal dat tegen m’n apotheker zeggen. Op het doosje staat ‘Temazepam 2xdaags zonodig’. Maar ik vraag me nu af of ik met mijn problematiek niet toch in aanmerking kom voor vergoeding. Dat ga ik met mijn psychiater bespreken. Ik vraag me af hoe zij daar mee om gaan. Moeten ze dat dan op het doosje zetten?

Ik heb tien jaar geslikt, elke dag. Dat werd voorgeschreven en aangeraden. Ik lees veel op internet (heb geen printer en de inkt is duur, daarom lastig alles te onthouden), maar vindt toch te weinig informatie.

 

Ze jagen me op kosten zonder een oplossing aan te bieden

Ze jagen me nu op kosten zonder een oplossing aan te bieden. Dat is heel verwarrend. Je wordt zo machteloos, dat onderhuidse gevoel. Dan sta je er in je eentje voor. Het verbaast me dat er niet meer naar buiten komt, ook van patiënten.

 

Deze medicijnen zijn zo gepromoot en nu wordt het probleem bij patiënten gelegd

Voor de mensen die van 40 tot 50 mg naar beneden moeten komen is het heel moeilijk om te stoppen. Waarom zijn er geen 24 uur informatie&opvangpunten ingericht om de mensen op te vangen? Deze medicijnen zijn zo gepromoot en nu wordt het probleem bij ons gelegd. Het idee alleen al dat je zonder moet is zwaar en dan het traject van afkicken, waar je allemaal doorheen moet. Straks komt er nog een hele zwarte markt aan of gaan mensen via internet kopen. Ik doe dat niet want je weet niet wat je koopt, welke garantie heb je dan dat het goede middelen zijn, dat het geen placebo is of dat er ander spul in zit. Dat doe ik niet. Maar als je heel desperaat bent?

 

Interview door Froukje Bos
beleidsmedewerker Stichting Pandora
3 maart 2009

 
 

Veel gestelde vragen aan de Helpdesk

Wat voor soort vragen kan je ons stellen?
Bekijk ze hier!

Bel de Depressielijn

Wij begrijpen wat je meemaakt
Lees verder